
สิ่งที่จะได้รับ
"กลางวันเป็นหมอหน้านิ่ง ถือมีดผ่าตัด...
แต่ตกดึกในห้องน้ำ กลับถูกเด็กช่างตัวโตอุ้มแนบผนังจนขาแตะพื้นไม่ถึง!"
“จะตรวจการเต้นของหัวใจ... หรือจะให้ผมตรวจอย่างอื่นก่อนดีครับคุณหมอ?”
🛠️ วิศวะมีเกียร์ อยากได้เมียเป็นหมอ 🩺
“ถ้าในสายตาหมอ พี่มันไม่มีค่าอะไรเลย... แล้วจะเก็บสร้อยเกียร์ของพี่ไว้ทำไมวะ”
“อยากให้พี่เลิกตื๊อมากใช่ไหม... ได้ งั้นคืนนี้พี่คืนอิสระให้”
“หมอไม่ต้องรำคาญพี่แล้วนะ... พี่จะไม่มาให้เห็นหน้าอีก”
ใครๆ ก็บอกว่าอย่าเสียเวลาไปตื๊อ ‘หมอภีม’ ว่าที่ศัลยแพทย์หน้าหวานแต่ตาดุ ปากร้าย และมีกำแพงสูงลิบ
โดนด่าว่าโรคจิตก็แล้ว โดนโยนเศษเงินแปดสิบบาทไล่ส่งก็แล้ว แต่ ‘ไอ้เกียร์’ เด็กช่างกลลานเกียร์ดันหน้าด้านไม่ยอมถอย
ตื่นตีห้ามาเคี่ยวน้ำซุป ขี่มอเตอร์ไซค์มาดักรอหน้าตึกผ่าตัดทุกเช้า กลายเป็นหมาตัวยักษ์ที่ยอมให้คุณหมอด่าเช้าด่าเย็นเพียงเพื่อจะได้เห็นหน้าไม่ถึงห้านาที
แต่คนไม่ใช่เหล็ก... หัวใจเด็กช่างมันก็เจ็บเป็น
เวลาต้องยืนรอตากฝนเก้อเพราะหมอติดเคสผ่าตัด
เวลาเห็นหมอยืนยิ้มให้รุ่นพี่อาจารย์แพทย์ที่ดูเหมาะสมกันทุกอย่าง
เวลาที่หมอไล่ส่งเหมือนรำคาญ จนไอ้หมาตัวโตต้องแอบไปยืนกลั้นน้ำตาคนเดียว:
“ภีมเคยแคร์พี่บ้างไหม... หรือพี่เป็นได้แค่ตัวตลกที่หมอไม่เคยคิดจะเลือกตั้งแต่แรก”
ทว่าบทจะตัดใจ... คุณหมอตัวดีดันเป็นฝ่ายเดินเข้ามาดึงคอเสื้อช็อปไว้แน่น
“ใครสั่งให้มึงถอย... ไอ้หมาโง่” ภีมกระซิบชิดริมฝีปากที่กำลังสั่น แววตาหลังกรอบแว่นวาวโรจน์ไปด้วยแรงอารมณ์
และเมื่อคนขี้ตื๊อที่สะสมความน้อยใจมานานเป็นฝ่ายหมดความอดทน
เสื้อกาวน์สีขาวบริสุทธิ์จึงถูกกระชากปลดกระดุมออกจนหมดสิ้น!
“บอกว่าไม่มีเวลาให้พี่ใช่ไหมครับคุณหมอ...”
มือหนาบีบสะโพกมน ยกตัวคนรักขึ้นแนบผนังห้องน้ำเย็นเฉียบ สวนทางกับร่างกายที่เสียดสีกันจนร้อนระอุ
“งั้นคืนนี้พี่จะทบต้นทบดอก... จนกว่าหมอจะจำได้ขึ้นใจ ว่าใครเป็นผัว!”
พิมพ์ใจ
ร้านใหม่วิศวะมีเกียร์ อยากได้เมียเป็นหมอ
฿199